Eskiden coğrafya ve seyahatle ilgili kitaplara genellikle “Acâibü’l-büldân”, “Acâibü’l-mahlûkât” gibi isimler verilirdi. Bu eserler sadece birer seyahat ve coğrafya kitabı olmayıp, pek çok “acâib”i ve mitolojik bilgileri de ihtiva ederler. Kazvînî’nin (ö. 682/1283) kaleme aldığı Acâ’ibü’l-mahlûkat ve ğarâ’ibü’l-mevcûdât adlı coğrafi ve kozmografik eser ise kendi türü içinde çok beğenilmiş, kısaltılarak veya aynen tercüme edilerek, bazen de ilavelerle İran ve Türk edebiyatlarına kazandırılmıştır. Sanatçının “Acâibü’l-mahlûkât” adlı çalışması, Kazvînî’nin eserine ait yurt dışındaki kütüphane/koleksiyonlardaki minyatür çalışmaları ile kendi fotoğraflarının bir araya getirilerek ”Acâib” temasını tek çerçevede yeniden işlemekte. Sekiz asır önce, ”acâib” canlıların ve eylemlerinin bugüne taşındığında ne kadar masum ve normal, hatta karikatürize olduğu düşüncesinden hareketle, buluştukları yeni mekânlarının, dönemin ise bir o kadar ”acâib” kalması üzerine bir görselleştirme. Fotoğrafın köşeli çerçevesi içinde güncel olanla, eski olan iç içe geçtiğinde hangisinin acayip olduğuna form, yapıldığı zaman mı karar verir, yoksa içeriğin derin tahlili mi? Bakış açısının da çerçeve içine geçen çerçeveye dönüşmesi belki bu soruyu açımlamak için kullanılabilir.

In the past, books on geography and travel were often given names such as "Acâibü'l-büldân" (Wonders of the Lands) and "Acâibü'l-mahlûkât" (Wonders of Creation). These works were not merely travel or geography books but also contained many "wonders" and mythological knowledge. The geographical and cosmographical work titled Acâ'ibü'l-mahlûkat ve ğarâ'ibü'l-mevcûdât (Wonders of Creation and Curiosities of Existence) by Qazwīnī (d. 682/1283) was highly admired within its genre; it was abridged or translated in full, and sometimes with additions, and thus introduced into Persian and Turkish literatures. The work titled "Acâibü'l-mahlûkât" brings together the miniature studies found in libraries/collections abroad related to Qazwīnī's work with the artist’s photographs, reinterpreting the theme of "wonders" within a single frame. Based on the idea that when the "wondrous" creatures and their actions from eight centuries ago are brought to the present day, they appear so innocent, ordinary, even caricatured, this is a visualization of how their new meeting places — and indeed the era itself — remain just as "wondrous." When the modern and the ancient intertwine within the angular frame of a photograph, what decides which one is strange: form, the time it was made, or an in-depth analysis of the content? Perhaps the transformation of the point of view into a frame that itself passes into another frame can be used to elucidate this question.