İsmail Erim Gülaçtı, 2017'den bu yana Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi'nde öğretim üyesidir. Çalışmaları görsel kültür, altyapı çalışmaları, gözetim, teknoloji politikaları ve Osmanlı görsel tarihi alanlarının kesişiminde konumlanır. Araştırmasının ortak ekseni, imgeyi bir temsil yüzeyi olarak değil, onu üreten ve dolaşıma sokan operasyonel sistemlerin bir parçası olarak ele alan "altyapısal imge" kavramıdır.

Doktora araştırması, Abdülhamid II Armağan Albümlerini fotoğraf aracılığıyla işleyen merkezî bir devlet aygıtının görsel propagandası olarak inceledi; bu çalışma, sonraki yıllarda Osmanlı görsel iktidarından algoritmik gözetime ve yapay zekâ altyapısı eleştirisine uzanan tutarlı bir entelektüel hattın çıkış noktası oldu. Bu hat boyunca temel analitik hamle değişmeden kaldı: temsilden operasyonel güce geçiş. Altyapısal İmge (Yaz Yayınları, 2025) ve onu izleyen çalışmaları, yapay zekânın soyut bir üretim aracı değil, maddesel olarak yoğun bir altyapı olduğunu savunarak bu kavramı genişletir.

Akademik üretimi küratöryel pratiğiyle iç içe ilerler; sergiyi, kuramsal tezlerin mekânda sınandığı bir biçim olarak görür. Dijital Köprüler bu yaklaşımın bir uzantısıdır: serginin köprüyü metafordan önce altyapı olarak ele alan çerçevesi, Gülaçtı'nın yıllardır sürdürdüğü temsil–operasyon ayrımını beş sanatçının işleri üzerinden somutlaştırır. Burada küratörlük, eserleri bir araya getiren bir seçki değil, ortak bir soruyu üreten ve taşıyan bir aktarım zeminidir.